پروانه ها

پروانه رادوست دارم چون آزاداست پروازمی کندوبه همه جامی رود

 

یقیناً دنیا را اگر تو می آفریدی زیباتر بود. حداقل برای من که اینچنین می بود. دنیای تو، دنیای دوست داشتن است و امید. دنیای تو، دنیایی ست که مرگ در آن پایانِ قصه نیست. 
من میانِ دنیای تو و دنیای امروز، آن یکی را می پسندم که وقتی از خودت بیرون می زنی و پا در آن می گذاری، خدایش با صدای تو، نامت را می خواند. من دنیایی را انتخاب می کنم که تو خالقِ زخم هایش باشی، تو که پیش از هر زخم، مرهم‌اش را در جیب های من پنهان کرده ای. .
[ ۱۳٩٤/۸/۳٠ ] [ ۳:٥۱ ‎ق.ظ ] [ Ghazaleh ] [ نظرات () ]